پس خدا را به اخلاص بخوانید که دین خالص ( و حکم نافذ ) هر چند کافران نخواهند مخصوص خداست ( سوره مبارکه غافر آیه شریفه 14 )

هر کس حاصل مزرعه ی آخرت را بخواهد ما بر تخمی که کاشته می افزایم و هر که تنها حاصل کشت دنیا را بخواهد او را هم از آن نصیب می کنیم ولی در آخرت ( از نعمت ابدی چون نخواسته ) نصیبی نخواهد یافت ( سوره مبارکه شوری آیه شریفه 20 )

انبیاء بنی‌اسرائیل

خداوند جهان را آفرید و پیامبران را حلقه‌های زرین و به هم پیوسته‌ی یک واقعیت مستمر قرار داد. این پیام‌آوران حیات، گرچه از نظر زمان و مکان و سایر لوازم مادی از یکدیگر متفاوت بودند ولی هر یک با ندای توحید و عدالت برای ریشه‌کن ساختن علف‌های هرز از فروع سبز بشریت به گونه‌ای ویژه جلوگیری کردند تا طلایه‌دار سکان طریق معرفت واقع شوند.

در آيه 54 سوره مريم/19 از پيامبرى به نام «اسماعيل» با صفت «صادق الوعد» ياد شده است: «واذكُر فِى الكِتبِ اِسمعيلَ اِنَّهُ كانَ صادِقَ الوَعدِ و كانَ رَسولاً نَبيـّا».

اصلاً عبری است مرکب از اسر به معنی قدرت و ایل به معنی خدا. لقب حضرت یعقوب علیه السلام است.

واژه اسرائیل در قرآن

این کلمه، همیشه با بنی و بنو استعمال شده است یعنی فرزندان یعقوب و در دو جا بی کلمه بنو بر خود آن حضرت اطلاق گردیده است. یکی در آیه «كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِـلاًّ لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلاَّ مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ»؛ (سوره آل عمران/آیه 93) هر خوراکی بر بنی اسرائیل مباح بود مگر آن که بنی اسرائیل خود پیش از نزولتورات بر خود حرام کرد و قصه آن در سفر تکوین فصل 32 مذکور است.

و دیگری در آیه: «أُوْلَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ مِن ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَن خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا». (سوره مریم/58)

اينان گروهى از پيامبران بودند كه خدا به آنان انعام كرده بود، از فرزندان آدم و فرزندان آنان كه با نوح در كشتى نشانديم و فرزندان ابراهيم و اسرائيل و آنها كه هدايتشان كرديم و برگزيديمشان و چون آيات خداى رحمان بر آنان تلاوت مى‏شد، گريان به سجده مى‏افتادند.

منابع

• قرآن، ترجمه آیتی.
• نثر طوبی، علامه شعرانی، واژه اسرائیل.

پیامبرانى از آل‌یعقوب، قبایل دوازده‌گانه بنى‌اسرائیل.

در لغت به معنی نشان و علامت است و جمع آن بیشتر آیات و آی می آید و در قرآن کریم بر اموری چند اطلاق گردیده هر یک به اعتبار آن که نشانه است بر چیزی.

1- آیه از اجزای قرآن معروف است و هر سوره از چند آیت فراهم آمده است. آیه گویند به اعتبار آن که نشانه و دلیل بر مطلب بلندی است و تعلیمی ارجمند. قوله تعالی «مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ» (سوره آل عمران، 7) از قرآن است آیه های محکم و استوار که اصل کتاب آن است و آیه بدین معنی در قرآن بسیار است و آیات قرآن شش هزار و دویست و سی و شش آیه است در عدد کوفیان و آن مشهورتر است و اهل مدینه دو بار شماره کردند یکی را مدنی اول گویند و دیگری را مدنی ثانی.

2- به معنی عبرت و هر چه از آن پند گیرند.

«لَّقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آيَاتٌ لِّلسَّائِلِينَ». (سوره یوسف، 7) در قصه یوسف و برادرانش پندها و عبرت ها است خواهندگان را.

«وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَا آيَةً». (سوره عنکبوت، 35) از شهرهای قوم لوط پس از خرابی نشانه ای باقی گذاشتیم برای عبرت.

« لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً». (سوره یونس، 92) تا تو ای فرعون پس از مردن عبرت باشی برای آنها که پس از تو آیند.

3- آثار و علائم سماوی و ارضی که کافران را ناچار به اقرار زبانی وادار کند از بیم هلاک هر چند ایمان در قلب آنها راسخ نشود و این امور را آیات قاهره گویند.

آمین واژه ایست که در تمامی ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام در پایان نیایش و دعا از آن بهره گرفته می‌شود.

تركيب آل ابراهيم از دو كلمه تشكيل شده است؛ 1- «آل» كه مقلوب لفظي اهل است. ^[۱] و اهل كساني را گويند كه نسبي يا ديني يا چيزي همانند آن، آنها را با يكديگر جمع و مربوط كند^[۲]و "آل" به شريف­تر و با فضيلت‌تر‌ها اضافه مي‌شود، مثل آل الله و آل النبي، اما اهل اضافه شدنش كلي و عمومي است^[۳]

2- «ابراهيم»، اسمي غير عربي است كه به صورت "آب رام" به معني پدر عالي و بعد از آن به صورت "پابراهام" به معني پدر جماعت بسيار آمده ^[۴] و اصطلاحاً نام يكي از پيامبران اوالعزم مي‌باشد.

ا

• اسباط
• اسرائیل
• اسماعیل صادق الوعد علیه السلام
• انبیاء بنی اسرائیل
• اِرميا
• اِرهاص
• ایوب

ج

• جرجیس

ح

• حبقوق
• حضرت آدم علیه السلام
• حضرت ابراهیم علیه السلام
• حضرت ادریس علیه السلام
• حضرت اسحاق علیه السلام
• حضرت اسماعیل علیه السلام

ح (ادامه)

• حضرت الیاس علیه السلام
• حضرت ایوب علیه السلام
• حضرت خضر علیه السلام
• حضرت داوود علیه السلام
• حضرت ذوالکفل علیه السلام
• حضرت زکریا علیه السلام
• حضرت سلیمان علیه السلام
• حضرت شعیا
• حضرت شعیب علیه السلام
• حضرت صالح علیه السلام
• حضرت عزیر علیه السلام
• حضرت عیسی علیه السلام
• حضرت لوط علیه السلام
• حضرت موسی علیه السلام

ح (ادامه)

• حضرت نوح علیه السلام
• حضرت هارون علیه السلام
• حضرت هود علیه السلام
• حضرت يوسف علیه السلام
• حضرت يونس علیه السلام
• حضرت یحیی علیه السلام
• حضرت یسع علیه السلام
• حضرت یعقوب علیه السلام

م

• مرقد هود و صالح علیهما السلام

ي

• يوشع بن نون

پ

• پيامبران
• پیامبر اسلام
• پیامبران اولوالعزم